“के म तपाईंलाई एउटा व्यक्तिगत प्रश्न सोध्न सक्छु?”

“म गलत हुन सक्छु तर तपाईं ठीक अवस्थामा हुनुहुन्न जस्तो लाग्छ। के म यसको बारेमा सोध्न सक्छु?”

“मलाई तपाईंको चिन्ता लागेको छ। तपाईंलाई कत्तिको ठीक, नराम्रो वा एकदमै नराम्रो महसुस भइरहेको छ भन्न सक्नुहुन्छ?”

“के म तपाईंलाई १ देखि १० को स्केलमा कस्तो महसुस भइरहेको छ भनेर सोध्न सक्छु?”

“मैले याद गरेको छु कि तपाईं ……….। के म तपाईंलाई सहयोग गर्न सक्ने केही छ?”

“मलाई तपाईंको अलि चिन्ता लागेको छ। के हामी कुरा गर्न सक्छौं?”

“अहिले तपाईंलाई ठीक छ वा सबै कुराले तपाईंलाई भारी भइरहेको जस्तो लाग्छ?”

“अहिले अवस्था साँच्चै गाह्रो छ जस्तो सुनिन्छ। के यो यति नराम्रो भएको छ कि तपाईं बिहान उठ्न नपाएको भए हुन्थ्यो भन्ने सोच्नुहुन्छ?”

“के तपाईंलाई आत्महत्या गर्ने विचार आइरहेको छ वा तपाईं नभएको भए अरू मानिसहरूलाई राम्रो हुन्थ्यो भन्ने सोच्नुहुन्छ?”

“मलाई तपाईंको ख्याल छ र अहिले मलाई तपाईंको धेरै चिन्ता लागेको छ। म तपाईं सुरक्षित भएको चाहन्छु। मैले सोध्नै पर्छ, के तपाईं आत्महत्या गर्ने, आफैलाई हानि पुर्‍याउने वा जोखिम लिने बारे सोच्दै हुनुहुन्छ?”

“तपाईंले भनिरहनुभएका कुराहरूले मलाई तपाईंले आत्महत्या गर्ने सोचिरहनुभएको हो कि जस्तो लागिरहेको छ। यदि तपाईं यस बारेमा कुरा गर्न चाहनुहुन्छ भने, म तपाईंको साथमा छु।”

“अहिले तपाईंलाई जीवन अगाडि बढाउन गाह्रो भइरहेको छ? तपाईं सुरक्षित महसुस गर्दै हुनुहुन्छ?”

“के तपाईंलाई साँच्चै आत्महत्या गर्ने सोच आइरहेको छ? यी सोचहरू कत्तिको बलिया छन् - धेरै, मध्यम वा कम?”

“तपाईंलाई कस्तो छ भनेर बुझ्न मन लाग्यो। पछिल्लो समय तपाईंले धेरै कुराहरू झेल्नुपरेको छ।”

“म तपाईंको बारेमा र तपाईंले झेल्नुपरेका यी सबै परिवर्तनहरूको बारेमा सोचिरहेको थिएँ। तपाईंलाई कस्तो छ?”

“तपाईं पहिले जस्तो हुनुहुन्न। सबै ठीक छ?”

“मैले याद गरेको छु कि तपाईंले अलि बढी पिउनुहुन्छ र मलाई लाग्छ कि तपाईं कुनै कुराले तनावमा हुनुहुन्छ वा चिन्तित हुनुहुन्छ कि? म केही मद्दत गर्न सक्छु?”

“तपाईंमा प्रायः ऊर्जाको कमी देखिन्छ। यस्तो किन भइरहेको छ?”

“अहिले तपाईंको जीवनमा धेरै कुराहरू भइरहेका छन् जस्तो लाग्छ र तपाईं अलि निराश हुनुहुन्छ। के तपाईंलाई आफू डिप्रेसनमा हुनुहुन्छ जस्तो लाग्छ?”

“पछिल्लो समय तपाईंले आफैंलाई धेरै दबाब दिनुभएको छ। के तपाईंलाई आफू डिप्रेसनमा हुनुहुन्छ जस्तो लाग्छ?”

“के तिमी निराश छौ? तिमी दुःखी र अलि एक्लो जस्तो देखिन्छौ।”

“मैले तिमीबाट धेरै समयदेखि खबर पाएको छैन वा तिमीलाई देखेको छैन, तिमी ठीक छौ?”

“के कुराहरू यति नराम्रो भएका छन् कि तिमी आत्महत्या गर्ने सोचिरहेका छौ?”

“जब तिमी आफ्नो अवस्थाबारे सोच्छौ, तिम्रो मनमा कस्ता विचारहरू आउँछन्?”

“के कुराहरू यति गाह्रो भएका छन् कि तिमीले हार मान्न मन लागेको छ?”

“के कुराहरू यति नराम्रो भएका छन् कि तिमीले आफूलाई चोट पुर्याउने वा आफ्नो जीवन समाप्त गर्ने सोचेका छौ?”

“कहिलेकाहीँ जब मानिसहरू तिमीले वर्णन गरिरहेका भावना/अवस्थाबारे कुरा गर्छन्, उनीहरू आत्महत्याबारे सोचिरहेका हुन्छन्। तिमी पनि त्यस्तै सोचिरहेका छौ?”

“मैले देखेको छु कि तिमीले परिवार र साथीहरूसँग कम समय बिताइरहेका छौ। केही गडबड छ?”

“मैले देखेको छु कि तिमी केही समयदेखि पहिले जस्तो छैनौ र मलाई तिम्रो चिन्ता लागेको छ। के तिमी मलाई यस बारेमा कुरा गर्न सक्छौ?”

“मैले देखेको छु कि हामीले हालै भेट्न वा कुरा गर्न सकेका छैनौं। मलाई तिमी ठीक छौ कि छैनौ भनेर जान्न मन लागेको छ - मलाई तिम्रो चिन्ता छ र तिमीलाई भन्न चाहन्छु कि म तिम्रो साथमा छु। के तिमी कुरा गर्न चाहन्छौ?”

“मैले याद गरेको छु कि तपाईं पहिले जस्तो कुराहरूमा रमाइलो गरिरहनुभएको छैन र मलाई केही ठीक छैन कि जस्तो चिन्ता लागिरहेको छ। के तपाईं मसँग केही कुरा बाँड्न सक्नुहुन्छ?”

“मैले याद गरेको छु कि तपाईं हालै उदास देखिनुभएको छ र अलि टाढा हुनुभएको जस्तो लाग्छ। के अहिले तपाईंलाई केही गाह्रो भइरहेको छ? तपाईं कुरा गर्न चाहनुहुन्छ भने म सुन्नको लागि यहाँ छु।”

“मैले याद गरेको छु कि तपाईं आजकल धेरै बाहिर जानुहुन्न। म तपाईंको साथमा रहन चाहन्छु। के म तपाईंकोमा आऊँ, वा कफीको लागि भेटौँ?”

“हे, छिटो सोधेको— के तपाईं अहिले आफूसँग सुरक्षित हुनुहुन्छ?”

“के तपाईं अहिले कुरा गर्न चाहनुहुन्छ वा आज पछि? म स्कुल/दिउँसो पछि फुर्सदमा हुन्छु।”

“जब गाह्रो हुन्छ, पहिले सानो भए पनि के कुराले मद्दत गरेको थियो?”

“के म आज राति फेरि तपाईंलाई खबर गरूँ? म रिमाइन्डर राख्न सक्छु।”

“आज किन धेरै भारी लाग्यो, यदि तपाईंलाई भन्न ठीक लाग्छ भने?”

“के तपाईंलाई हालै आफ्नो जीवन समाप्त गर्ने विचारहरू आएका छन्?”

“यदि ती विचारहरू आउँछन् भने, के तिनीहरू हल्का / बलियो / अत्यधिक हुन्छन्?”

“अरु को-कोसँग कुरा गर्न सुरक्षित महसुस गर्नुहुन्छ—आमा, दिदी/बहिनी, मिल्ने साथी, वा कुनै भरपर्दो वयस्क?”

“अहिले छोटो हिँडडुल वा भिडियो कल (FaceTime) ले मद्दत गर्छ कि?”

“यदि हामीले अर्को २-३ घण्टाको योजना बनायौँ भने, पहिलो कदम के हुन्छ?”

“तपाईँको वरिपरि केही छ (औषधि/रक्सी/अन्य सामान) जसले अवस्थालाई अझ जोखिमपूर्ण बनाउन सक्छ?”

“यदि अवस्था अचानक बिग्रियो भने, मैले तपाईँलाई सबैभन्दा छिटो कसरी सम्पर्क गर्न सक्छु?”

“तपाईँले कुनै सहयोग लाइनमा टेक्स्ट/च्याट गर्दा म अनलाइन बसिरहूँ भन्ने चाहनुहुन्छ?”

“यदि राति अबेर गाह्रो भयो भने, म तपाईँलाई कसरी सहयोग गरूँ भन्ने चाहनुहुन्छ—कल गरेर, टेक्स्ट गरेर, वा मेम्स पठाएर?”

“यो घण्टालाई अलि सहज बनाउन सक्ने एउटा सानो कुरा (५% मात्रै भए पनि) के हुन सक्छ?”

“अवस्था यति खराब छ कि तपाईँ बिहान नउठेको भए हुन्थ्यो भन्ने चाहनुहुन्छ?”

“के तपाईँ साँच्चै जीवित नभएको भए हुन्थ्यो भन्ने चाहनुहुन्छ?”

“ती विचारहरू कमजोर, मध्यम वा बलियो छन्?”

“के तपाईंले आफैलाई केही गर्ने बारे सोच्नुभएको छ?”

“आफैलाई केही गर्ने बारेका ती विचारहरू कमजोर, मध्यम वा बलियो छन्?”

“साथी, मलाई तपाईंको चिन्ता लागेको छ। मसँग कुरा गर्नुहोस्।”

“तपाईं ठिक हुनुहुन्न जस्तो लाग्छ। के भइरहेको छ?”

“मैले याद नगरेको जस्तो नाटक गर्दिनँ। तपाईं ठिक हुनुहुन्छ?”

“मलाई थाहा छ तपाईंलाई यस्ता कुरा गर्न मन पर्दैन। मलाई पनि मन पर्दैन। तर अहिले हामी यहीँ छौं। के तपाईं कुरा गर्न सक्नुहुन्छ?”

“तर साँच्चै भन्नुपर्दा — सबै ठट्टा पछाडि — तपाईं ठिक हुनुहुन्छ?”

“मैले याद गरेको छु कि तपाईं पछिल्लो समय पहिले जस्तो हुनुहुन्न। म साथीको नाताले सोध्दैछु, सहकर्मीको नाताले होइन — तपाईंलाई के कुराले सताइरहेको छ?”

“तपाईंको जीवन अलि सजिलो बनाउनको लागि अहिले म के गर्न सक्छु वा के व्यवस्था गर्न सक्छु?”

“के म केही गर्न सक्छु जसले तपाईंको दबाब कम गरोस्?”

“यदि म चिन्तित भएको भए, तपाईंलाई के लाग्छ, मलाई के कुराले मद्दत गर्थ्यो?”