“என்ன நடக்குதுன்னு எனக்குப் புரியுதுன்னு நினைக்கிறேன், உன்னைப் பத்தி நான் எப்படி உணர்றேனோ அதுல எந்த மாற்றமும் இல்லைன்னு நீ தெரிஞ்சுக்கணும். நீ இன்னும் எனக்கு என் ஆள் தான்.”

“எனக்குத் தெரிஞ்சு போச்சு, நீ தெரிஞ்சுக்க வேண்டியது என்னன்னா — நான் உன்னைக் குறை சொல்லல. நான் யார்கிட்டேயும் சொல்ல மாட்டேன். நான் ரொம்ப கவலையா இருக்கேன், உனக்கு உதவ ஆசைப்படுறேன்.”

“இதைச் செய்ய உன்னைத் தூண்டுறது என்னன்னு யார்கிட்டயாவது பேசிருக்கியா? ஒரு குடும்ப மருத்துவர், ஒரு ஆலோசகர், ஒரு சிகிச்சை நிபுணர், ஒரு உளவியலாளர், ஒரு மனநல மருத்துவர்? ஏன்னா அது உண்மையிலேயே உதவும்னு நான் நினைக்கிறேன்.”

“நீ என்ன கஷ்டப்படுறன்னு எனக்கு முழுசா புரியல, ஆனா நீ வேதனையில இருக்கன்னு எனக்குத் தெரியும். நான் இதைக் கவனிக்காத மாதிரி நடிக்க எனக்கு மனசு வரல.”

“இதை எப்படிச் சொல்றதுன்னு கொஞ்ச நாளா யோசிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். உனக்கு எல்லாம் ரொம்ப இருட்டா இருக்குன்னு எனக்குத் தெரியும். நான் இங்க இருக்கேன். நான் எங்கேயும் போக மாட்டேன்.”

“நீ எனக்கு எதையும் விளக்கத் தேவையில்லை. நான் ஏற்கனவே உன் மேல அக்கறை காட்டுறேன். நீ இதை தனியா சமாளிக்கத் தேவையில்லைன்னு நீ தெரிஞ்சுக்கணும்னு நான் விரும்புறேன்.”

“உன்னையே காயப்படுத்தணும்னு தோணும் உணர்வு மறையுற வரைக்கும் உன் மனதை திசை திருப்ப சில வழிமுறைகள் இருக்குன்னு நெட்ல படிச்சேன். இந்த மாதிரி அனுபவப்பட்டவங்க சொல்ற இந்த யோசனைகளைப் பத்தி உனக்குத் தெரியுமா?”

“நீ செய்றதை நானும் செய்யணும்னு எனக்கு அறிவுரை சொல்லுவியா?”

“நீ உன்னையே மோசமா நடத்துற மாதிரி தெரியுது, உன் ஆரோக்கியத்துக்கு கஷ்டத்தைக் கொடுக்குற மாதிரி தெரியுதுன்னு நான் கவலைப்படுறேன்.”

“நீ ஆபத்தான காரியங்களைச் செய்ற மாதிரி தெரியுதுன்னு நான் கவலைப்படுறேன்.”

“நடந்தது ரொம்ப ஆபத்தானதா தெரிஞ்சுது. அப்போ உனக்கு அது புரிஞ்சுதா?”

“நீ இதை மறைச்சு வச்சிருக்கன்னு எனக்குத் தெரியும், அது ரொம்ப சோர்வா இருந்திருக்கும். நீ என்கிட்ட இதை மறைக்கத் தேவையில்லை.”

“நான் கவனிச்சேன். என்ன சொல்றதுன்னு பல நாளா யோசிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். எனக்கு திரும்பத் திரும்ப தோணினது என்னன்னா — நான் உண்மையிலேயே உன் மேல அக்கறைப்படுறேன், எனக்குப் பயமா இருக்கு.”

“நீ உன்னையே காயப்படுத்திக்கிறன்னு எனக்குத் தெரியும். நான் பதட்டப்படல, கோபப்படல. நான் உன்னை நேசிக்கிறேன், உன் மேல ரொம்ப கவலையா இருக்கேன்.”

“நீ அனுபவிக்கிற விஷயம் நீ நினைக்கிறதை விட ரொம்ப சாதாரணம்னு நீ தெரிஞ்சுக்கணும். அதனால இது சரியாயிடாது, ஆனா நீ விசித்திரமானவன்/விசித்திரமானவள் இல்லை, நீ உடைஞ்சு போகல, நீ தனியா இல்லைன்னு அர்த்தம்.”

“உன்னையே காயப்படுத்திக்கிற நிறைய பேர், உண்மையிலேயே ரொம்ப உணர்ச்சிவசப்படக்கூடிய, அடுத்தவங்க உணர்வுகளைப் புரிஞ்சுக்கக்கூடிய, அக்கறை உள்ளவங்கதான். இது ஒரு தற்செயல் நிகழ்வு இல்லை. நீ விஷயங்களை ஆழமா உணர்ற. அது ஒரு குறைபாடு இல்லை.”

“நீ சேதமடையல. உனக்கு உதவ முடியாதுன்னு இல்லை. நீ நிறைய வேதனையில இருக்கிற ஒருத்தன்/ஒருத்தி, உனக்கு நல்லது இல்லாத ஒரு சமாளிக்கும் வழியைக் கண்டுபிடிச்சிருக்க. அது உடைஞ்சு போறதுல இருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது.”

“என்ன நடக்குதுன்னு மக்களுக்கு உண்மையிலேயே தெரிஞ்சா, அவங்க உன்னை முற்றிலும் வேற மாதிரி பார்ப்பாங்கன்னு நீ நினைக்கிறன்னு எனக்குத் தெரியும். எனக்குத் தெரியும். எனக்குத் தெரியும். நான் உன்கிட்ட சொல்றேன் — எனக்குத் தெரியும், நான் உன்னை அதே மாதிரிதான் பார்க்கிறேன்.”

“இதைச் சுத்தி இருக்கிற வெட்கம் உண்மை, அது பயங்கரமானது, அதுக்கு நீ தகுதியானவன்/தகுதியானவள் இல்லை. நீ அருவருப்பான எதையும் செய்யல. நீ வேதனையில இருந்தப்போ உனக்குச் சரியா தோணின ஒரு விஷயத்தை செஞ்சிருக்க. அது வேற.”

“இந்த ரகசியத்தை வச்சிருக்கிறது ரொம்ப பாரமானது, தனிமையானது. அந்த பாரத்துல சிலதை இறக்கி வைக்க நான் உனக்கு உதவ விரும்புறேன். நீ என்கிட்ட இந்த ரகசியத்தை சுமக்கத் தேவையில்லை.”

“இந்த வயசுல இதை அனுபவிக்கிற ஒரே ஆள் நீ இல்லை. பக்கத்துல கூட இல்லை. இதை கடந்து வர்றவங்க, யாரோ ஒருத்தர் அவங்களுக்கு சிறந்த சமாளிக்கும் வழிகளைக் கண்டுபிடிக்க உதவினதாலதான் கடந்து வர்றாங்க. அந்த மாதிரி ஆட்கள்ல ஒருத்தனா/ஒருத்தியா இருக்க நான் உனக்கு உதவ விடு.”

“எல்லாம் கைமீறிப் போற மாதிரி உணரும்போது, உன்னையே காயப்படுத்திக்கிறது நீ கட்டுப்படுத்தக்கூடிய ஒரே விஷயம் மாதிரி தோணும்னு எனக்குப் புரியுது. எனக்குப் புரியுது. ஆனா நான் உனக்கு அதை விரும்பல, வேற வழிகள் இருக்குன்னு நான் நினைக்கிறேன்.”

“நீ கவனத்தை ஈர்க்க இதைச் செய்யலன்னு எனக்குத் தெரியும். நீ உண்மையான வேதனையில இருக்கறதாலதான் இதைச் செய்றன்னு எனக்குத் தெரியும். அந்த வேதனை உண்மை, அதுக்கு ஒரு காரணம் இருக்கு. உனக்கு எந்த இழப்பும் இல்லாத ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிக்க நான் உனக்கு உதவ விரும்புறேன்.”

“உன்னையே காயப்படுத்தத் தூண்டும் உணர்வுகள் — அந்த உணர்வுகள் உண்மை, நியாயமானவை. நான் அவைகளை நிராகரிக்கல. ஆனா, எந்த அடையாளங்களையும் விடாத ஒரு வழியில அவைகளைச் சமாளிக்க நீ தகுதியானவன்/தகுதியானவள்னு நான் நினைக்கிறேன்.”

“அந்த நேரத்துல அது உதவும்னு எனக்குத் தெரியும். எனக்கு அது புரியாத மாதிரி நான் நடிக்கப் போறது இல்லை. ஆனா அது எனக்குப் பயமா இருக்கு, அந்த தருணங்களை கடந்து போக ஒரு சிறந்த வழி இருக்கணும்னு நான் நினைக்கிறேன் — அதை கண்டுபிடிக்க நான் உனக்கு உதவ விரும்புறேன்.”

“எதெல்லாம் இதை தாங்க முடியாததா ஆக்குதோ — அதை நான் புரிஞ்சுக்க விரும்புறேன். நான் உனக்கு ஊக்கமளிக்கும் பேச்சு கொடுத்து சரி செய்யறதுக்காக இல்லை, ஆனா உனக்கு சரியான ஆதரவு கிடைச்சா, சமாளிக்க உன்னையே காயப்படுத்திக்கத் தேவையில்லைன்னு நான் நினைக்கிறேன்.”

“நீ ரொம்ப வேதனையில இருந்திருக்க, அதை தனியாவே சமாளிச்சிருக்க. அது ரொம்ப அதிகம். யாரும் அவ்வளவு பாரத்தை தனியா சுமக்கத் தேவையில்லை. தயவுசெய்து அதுல சிலதை சுமக்க நான் உனக்கு உதவ விடு.”

“உன்னையே காயப்படுத்திக்கிறது ஏதோ ஒன்னை விடுவிக்கிறது மாதிரி உணரும்னு எனக்குத் தெரியும். ஆனா உன்னையே காயப்படுத்திக்காம அதை விடுவிக்க நீ முடியணும்னு நான் விரும்புறேன். சரியான உதவியோட அது சாத்தியம்னு நான் நினைக்கிறேன்.”

“நான் உனக்காக இருக்க விரும்புறேன், ஆனா நீ அனுபவிக்கிற விஷயத்துக்கு நான் கொடுக்கிறதை விட அதிகமா தேவைன்னு எனக்குத் தெரியும். ஒரு சரியான சிகிச்சை நிபுணர் — இந்த விஷயங்களைப் பத்தி உண்மையிலேயே தெரிஞ்ச ஒருத்தர் — உண்மையிலேயே உதவ முடியும். நாம சேர்ந்து இதை ஆராயலாமா?”

“நான் உன்னை வேற யார்கிட்டயும் தள்ளிவிடப் பார்க்கல. நான் இன்னும் இங்க இருக்கேன். ஆனா இந்த விஷயத்துல குறிப்பா எப்படி உதவறதுன்னு தெரிஞ்ச ஒருத்தர் உனக்குத் தேவைன்னு நான் நினைக்கிறேன். இதுல உண்மையிலேயே திறமையானவங்க இருக்காங்க.”

“சிகிச்சை ஒரு பெரிய படி மாதிரி தோணும்னு எனக்குத் தெரியும். ஆனா நீ அனுபவிக்கிற விஷயம் ஒரு பெரிய விஷயம். நீ சரியான ஆதரவுக்குத் தகுதியானவன்/தகுதியானவள், நள்ளிரவுல நான் என் சிறந்த முயற்சியைச் செய்றது மட்டும் போதாது.”

“உன் வாழ்க்கையில நீ சொல்லக்கூடிய ஒரு பெரியவங்க இருக்காங்களா? ஒரே ஒருத்தர்? என்ன சொல்றதுன்னு கண்டுபிடிக்க நான் உனக்கு உதவுவேன். நான் உன்னோட வருவேன். ஆனா ஒரு பெரியவங்களுக்குத் தெரிஞ்சுக்க வேண்டிய நேரம் இதுன்னு நான் நினைக்கிறேன்.”

“இந்த மாதிரி விஷயங்களை அனுபவிக்கிற இளைஞர்களோட குறிப்பா வேலை செய்யற சிகிச்சை நிபுணர்கள் இருக்காங்க. அவங்க உன்னைக் குறை சொல்ல மாட்டாங்க. அவங்க இத முன்னாடியே கேட்டிருக்காங்க. அவங்களுக்கு உண்மையிலேயே எப்படி உதவறதுன்னு தெரியும்.”

“நாம இப்போவே சேர்ந்து ஒரு ஆலோசகரைத் தேடிப் பார்த்தா என்ன? சும்மா பார்க்கிறதுதான். எந்த உறுதிமொழியும் இல்லை. சரியான உதவி வெளியில இருக்கு, அது நீ நினைக்கிறதை விட பக்கத்துல இருக்குன்னு நீ பார்க்கணும்னு நான் விரும்புறேன்.”

“உன் குடும்ப மருத்துவர் ஒரு நல்ல முதல் படி, அவங்க முழுமையா ரகசியம் காப்பவங்க. அப்பாயிண்ட்மென்ட் எடுக்க நான் உனக்கு உதவ முடியும், நான் உன்னோட வருவேன். நீ தனியா அதை விளக்கத் தேவையில்லை.”

“நீ நல்லா இருக்கேன்னு சொல்லப் போறன்னு எனக்குத் தெரியும். எனக்குத் தெரியும். நான் உன்னை நேசிக்கிறேன். நீ நல்லா இல்லைன்னு எனக்குத் தெரியும், நான் வேற மாதிரி நடிக்கப் போறது இல்லை.”

“என் வேலையைப் பார்க்கச் சொல்லலாம். அது நியாயம்தான். ஆனால் நான் உன்னைப் பற்றி விசாரித்துக்கொண்டே இருப்பேன், ஏனென்றால் நீ எனக்கு முக்கியமானவன்/ள், அது மாறாது.”

“நான் எங்கும் போகமாட்டேன். நீ அமைதியாக இருக்கலாம், என் செய்திகளை சிறிது நேரம் புறக்கணிக்கலாம், ஆனால் நீ தயாராக இருக்கும்போது நான் இங்கேயே இருப்பேன்.”

“இப்போதே எல்லாவற்றையும் சரிசெய்யும்படி நான் கேட்கவில்லை. நீ என்னை விட்டு மறைந்துவிடாதே என்றுதான் கேட்கிறேன். அவ்வளவு மட்டும் செய்ய முடியுமா?”

“இதை ஒரு பெரிய விஷயமாக ஆக்க விரும்பவில்லை என்று எனக்குத் தெரியும். அதை நான் புரிந்துகொள்கிறேன். நான் சொல்வது என்னவென்றால் – எனக்கு, நீ ஒரு பெரிய விஷயம். இதுவும் அப்படித்தான்.”

“இந்த உரையாடல் நடக்காதது போல சிறிது நேரம் நடிக்க விரும்பினால், பரவாயில்லை. நான் உன்னை அனுமதிக்கிறேன். ஆனால் நான் அதை மீண்டும் பேசுவேன், ஏனென்றால் நான் உன்னைப் பற்றி மிகவும் கவலைப்படுகிறேன்.”

“இப்போ நீ பாதுகாப்பாக இருக்கிறாயா? நீ பாதுகாப்பாக இருக்கிறாய் என்று மட்டும் சொல். நான் இங்கே இருக்கிறேன்.”

“நீ என்ன செய்ய நினைக்கிறாயோ அதை விட்டுவிட்டு சிறிது நேரம் என்னிடம் பேசு. தயவுசெய்து. சிறிது நேரம் மட்டும்.”

“இப்போதே உன்னை ஒரு பாதுகாப்பான இடத்திற்கு கொண்டு செல்ல முடியுமா – வேறு ஒரு அறைக்கு, வெளியே, எங்கு வேண்டுமானாலும் – மற்றும் எனக்கு அழைக்க முடியுமா? உன் குரலைக் கேட்க விரும்புகிறேன்.”

“இப்போதைக்கு இதுதான் ஒரே வழி என்று தோன்றுகிறது என்று எனக்குத் தெரியும். அது இல்லை. எதையும் செய்வதற்கு முன் எனக்கு பத்து நிமிடங்கள் கொடு.”

“இப்போதைக்கு அந்த உந்துதல் தாங்க முடியாததாக இருக்கிறது என்று எனக்குத் தெரியும். நாம் அதை ஒன்றாகச் சமாளிக்க முயற்சிக்கலாமா? நான் உன்னுடன் தொலைபேசியில் இருப்பேன். நான் எங்கும் போகமாட்டேன்.”

“இப்போதே எதுவும் செய்யாதே. நீ எங்கே இருக்கிறாய் என்று சொல். நான் வருகிறேன் அல்லது தொலைபேசியில் இருக்கிறேன் – உனக்கு எது தேவையோ அது.”

“இப்போ என்ன நடந்தாலும் – எதையும் செய்வதற்கு முன் தயவுசெய்து என்னைத் தொடர்புகொள். ஒரு செய்தி. அவ்வளவுதான். எனக்கு நீ தேவை என்று மட்டும் சொல்.”

“நீ விரும்பினால் நான் விரைவில் அங்கே வருவேன்.”

“உன்னை நீயே காயப்படுத்திக் கொள்ளும் உந்துதலை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கு நிபுணர் ஆலோசனை வழங்கும் சில இடங்களை இணையத்தில் தேட வேண்டுமா?”

“நாம் பேசியதிலிருந்து உன்னைப் பற்றி யோசித்துக்கொண்டிருந்தேன், மீண்டும் சொல்ல விரும்பினேன் – நீ என்னிடம் சொன்னது எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சி. அதற்கு தைரியம் வேண்டும்.”

“நேற்று இரவு ஒரு பெரிய விஷயம். இன்று முன்பைப் போலவே உணர்கிறது என்பதை நீ தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன் – நீ இன்னும் நீதான், நான் இன்னும் நான்தான், நான் இன்னும் உன் நண்பன்தான்/நண்பிதான்.”

“நாம் பேசும் ஒவ்வொரு முறையும் நான் அதைப் பற்றி பேச மாட்டேன். ஆனால் அது நடக்காதது போலவும் நான் நடிக்க மாட்டேன். நான் உன் நண்பனாக/நண்பியாக இருப்பேன் – தெரிந்தும் அக்கறை கொண்ட ஒரு நண்பன்/நண்பி.”

“நீ ஒரு மிகவும் தனிப்பட்ட விஷயத்தை என்னிடம் சொன்னாய். நான் அதை சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. நீ என்னிடம் சொன்னது சரியான முடிவு என்பதை உனக்கு நிரூபிக்க விரும்புகிறேன்.”

“நீ என்னிடம் சொன்னதைப் பற்றி நீ கொஞ்சம் விசித்திரமாக உணர்கிறாய் என்று எனக்குத் தெரியும். அப்படி நினைக்காதே. நான் சொன்ன அனைத்தையும் நான் உண்மையிலேயே சொன்னேன்.”

“நான் உன்னைப் பற்றி விசாரிக்கிறேன் – நீ ஏதாவது செய்யப் போகிறாய் என்று நான் நினைப்பதனால் அல்ல, நான் கவலைப்படுவதாலும், உன்னைப் பற்றி யோசிக்கிறேன் என்பதை நீ தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவும்.”

“இன்று நாம் அதைப் பற்றி பேச வேண்டியதில்லை. நான் இங்கே இன்னும் இருக்கிறேன் என்பதை நீ தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று ஹாய் சொல்ல விரும்பினேன்.”

“எனக்குத் தெரியும். நான் இங்கே இருக்கிறேன். என்னிடம் பேசு.”

“உன்னை நீயே காயப்படுத்துவதை நிறுத்து. நீ நலமாக இருக்க வேண்டும்.”

“இதை நீ தனியாகச் செய்ய வேண்டியதில்லை.”

“நான் உன்னை நியாயந்தீர்க்கவில்லை. கொஞ்சமும் இல்லை.”

“நீ இப்படி இருக்க வேண்டியதில்லை.”

“இதைவிட சிறந்ததை நீ பெறத் தகுதியானவன்/ள். நான் அதை உண்மையிலேயே சொல்கிறேன்.”

“நான் உன்னைப் பற்றி கவலைப்படுகிறேன். மிகவும் கவலைப்படுகிறேன்.”

“தயவுசெய்து சில உதவிகளைப் பெறு. நான் உன்னுடன் வருகிறேன்.”

“நான் உன்னை நேசிக்கிறேன், இது எனக்கு பயமாக இருக்கிறது.”

“இதற்கு நீ எனக்கு மிகவும் முக்கியமானவன்/ள்.”

“நான் உன்னைப் பார்க்கிறேன். உன்னுடைய அனைத்தையும். நான் எங்கும் போகமாட்டேன்.”

“நீ உடைந்தவன்/ள் இல்லை. நீ வேதனைப்படுகிறாய். வேறு விஷயம்.”

“எதையும் செய்வதற்கு முன் என்னிடம் பேசு. தயவுசெய்து.”

“உன்னை இதற்கு இழப்பதை விட ஒரு சங்கடமான உரையாடலை நான் விரும்புவேன்.”

“இதை நீ இனிமேல் என்னிடம் மறைக்க வேண்டியதில்லை.”