“මොකද වෙන්නේ කියලා මට තේරෙනවා වගේ. ඒත් ඔයා ගැන මගේ හැඟීම් ටිකක්වත් වෙනස් වෙලා නෑ කියලා ඔයා දැනගන්න ඕන. ඔයා තාමත් මගේ කෙනා.”

“මම දැනගත්තා. ඔයා දැනගන්න ඕන, මම ඔයාට දොස් කියන්නේ නෑ. මම කාටවත් කියන්නේ නෑ. මම ඇත්තටම ගොඩක් බය වෙලා ඉන්නේ, මට උදව් කරන්න ඕන.”

“ඔයාට මේ දේවල් කරන්න හිතෙන හේතුව ගැන කවදාවත් කවුරුහරි එක්ක කතා කරලා තියෙනවද? දොස්තර කෙනෙක්, උපදේශක කෙනෙක්, චිකිත්සක කෙනෙක්, මනෝ විද්‍යාඥයෙක්, මනෝ වෛද්‍යවරයෙක් වගේ කෙනෙක් එක්ක? මොකද මට ඇත්තටම හිතෙනවා ඒක උදව්වක් වෙයි කියලා.”

“ඔයා විඳින දේ මට සම්පූර්ණයෙන් තේරෙන්නේ නෑ. ඒත් ඔයාට රිදෙනවා කියලා මම දන්නවා. ඒ වගේම මම ඒක නොදැක්කා වගේ ඉන්න කැමති නෑ.”

“මේක කියන්නේ කොහොමද කියලා මම ටික කාලයක් තිස්සේ හිත හිත හිටියා. ඔයාට ගොඩක් අමාරු කාලයක් කියලා මම දන්නවා. මම ඉන්නවා. මම කොහෙවත් යන්නේ නෑ.”

“ඔයා මට මොකුත් පැහැදිලි කරන්න ඕන නෑ. මම දැනටමත් ඔයා ගැන හිතනවා. මට ඕන ඔයා දැනගන්න, මේ දේට තනියම මුහුණ දෙන්න ඔයාට ඕන නෑ කියලා.”

“මම නෙට් එකේ දැක්කා ඔයාට හානි කරගන්න හිතෙන හැඟීම නැති වෙනකම් ඔයාගේ හිත වෙනතකට යොමු කරන්න පුළුවන් ක්‍රම තියෙනවා කියලා. මේ වගේ දේවල් අත්දැකලා තියෙන අය කියන මේ උපදෙස් ගැන ඔයා දන්නවද?”

“ඔයා කරන දේ කරන්න කියලා ඔයා මට උපදෙස් දෙනවද?”

“ඔයා ඔයාටම නරක විදියට සලකනවා වගේ පේන නිසා මම බය වෙලා ඉන්නේ. ඔයාගේ සෞඛ්‍යයටත් අමාරු කරනවා වගේ.”

“ඔයා අවදානම් ගන්නවා වගේ පේන නිසා මම බය වෙලා ඉන්නේ.”

“සිදුවූ දේ තරමක් අවදානම් සහගත බවක් පෙනුණා. ඒ වෙලාවේ ඔයාට ඒක තේරුණාද?”

“ඔයා මේක හංගගෙන ඉන්න ඇති කියලා මම දන්නවා. ඒක හරිම වෙහෙසකර වෙන්න ඇති. මගෙන් නම් හංගන්න ඕනේ නෑ.”

“මම දැක්කා. දවස් ගාණක් තිස්සේ මම හිතුවා මොනවද කියන්නේ කියලා. මට හැමදාම හිතුනේ මේකයි — මම ඔයා ගැන ඇත්තටම ගොඩක් හිතනවා, මට බයයි.”

“ඔයා ඔයාටම රිදවා ගන්නවා කියලා මම දන්නවා. මම කලබල වෙලා නෑ, තරහත් නෑ. මම ඔයාට ආදරෙයි, මම ඔයා ගැන ගොඩක් කනස්සලු වෙනවා.”

“ඔයා මේ විඳින දේ ඔයා හිතනවට වඩා ගොඩක් සාමාන්‍ය දෙයක් කියලා ඔයා දැනගන්න ඕනේ. ඒක හොඳයි කියන එක නෙවෙයි, ඒත් ඒකෙන් කියවෙන්නේ ඔයා අමුතු කෙනෙක් නෙවෙයි, කැඩිලා ගිය කෙනෙක් නෙවෙයි, තනියම ඉන්න කෙනෙක් නෙවෙයි කියන එකයි.”

“තමන්ටම රිදවා ගන්න ගොඩක් අය ඇත්තටම ඉන්න අය අතරින් සංවේදීම, අනුකම්පා සහගතම, ආදරණීයම අය අතරින් කෙනෙක්. ඒක අහම්බයක් නෙවෙයි. ඔයාට දේවල් ගැඹුරින් දැනෙනවා. ඒක අඩුපාඩුවක් නෙවෙයි.”

“ඔයාට හානියක් වෙලා නෑ. ඔයාට උදව් කරන්න බැරි තත්ත්වයක නෙවෙයි ඉන්නේ. ඔයා කියන්නේ ගොඩක් වේදනාවෙන් ඉන්න, ඒත් ඔයාට හොඳ නැති විදිහකට ඒකට මුහුණ දෙන්න ක්‍රමයක් හොයාගත්තු කෙනෙක්. ඒක කැඩිලා ගිහින් ඉන්නවා කියන එකට වඩා සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස්.”

“ඇත්තටම මොකද වෙන්නේ කියලා මිනිස්සු දැනගත්තොත් එයාලා ඔයාව සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් විදිහකට බලයි කියලා ඔයාට හිතෙනවා ඇති කියලා මම දන්නවා. මම දන්නවා. මම දන්නවා. මම ඔයාට කියන්නේ — මම දන්නවා, මම ඔයාව ඒ විදිහටමයි දකින්නේ.”

“මේ ගැන තියෙන ලැජ්ජාව ඇත්තක්, ඒක භයානකයි, ඒ වගේම ඒක ඔයාට ලැබිය යුතු දෙයකුත් නෙවෙයි. ඔයා පිළිකුල් සහගත දෙයක් කරලා නෑ. ඔයා වේදනාවෙන් ඉන්නකොට ඔයාට තේරුණ දෙයක් තමයි ඔයා කරලා තියෙන්නේ. ඒක වෙනස්.”

“මේ රහස හංගගෙන ඉන්න එක බරක් වගේම තනිකමක්. ඒ බරින් ටිකක් හරි බිමින් තියන්න මට ඔයාට උදව් කරන්න ඕනේ. මගෙන් නම් මේ රහස හංගගෙන ඉන්න ඕනේ නෑ.”

“මේ වයසේ ඉන්න ඔයා විතරක් නෙවෙයි මේ දේ විඳින්නේ. කිට්ටුවකින්වත් නෙවෙයි. මේකෙන් ගොඩ එන අය එහෙම කරන්නේ, මේකට මුහුණ දෙන්න හොඳ ක්‍රම හොයාගන්න කෙනෙක් උදව් කරපු නිසා. ඔයාටත් ඒ වගේ කෙනෙක් වෙන්න මට උදව් කරන්න දෙන්න.”

“හැමදේම පාලනයෙන් තොරයි කියලා දැනෙන වෙලාවට, ඔයාටම රිදවාගන්න එක තමයි ඔයාට පාලනය කරන්න පුළුවන් එකම දේ කියලා හිතෙන්න පුළුවන්. මට ඒක තේරෙනවා. ඒත් මට ඕනේ නැහැ ඔයාට එහෙම වෙන්න. මම හිතනවා වෙනත් ක්‍රම තියෙනවා කියලා.”

“ඔයා මේක කරන්නේ අවධානය ගන්න නෙවෙයි කියලා මම දන්නවා. ඔයා ඉන්නේ ලොකු වේදනාවකින් කියලා මම දන්නවා. ඒ වේදනාව ඇත්තක්, ඒක සාධාරණයි. ඔයාට හානියක් නොවෙන විදිහට මේකෙන් ගොඩ එන්න මට උදව් කරන්න ඕනේ.”

“ඔයාටම රිදවාගන්න හිතෙන ඒ හැඟීම් ඇත්තක්, ඒවා සාධාරණයි. මම ඒවා බැහැර කරන්නේ නැහැ. මම හිතන්නේ ඔයාට තුවාල නොවෙන විදිහට ඒවාට මුහුණ දෙන්න ක්‍රමයක් හොයාගන්න අයිතියක් තියෙනවා කියලා.”

“ඒ වෙලාවට ඒක උදව්වක් වෙනවා කියලා මම දන්නවා. මට ඒක තේරෙන්නේ නැහැ කියලා මම බොරු කරන්නේ නැහැ. ඒත් මට ඒක බය හිතෙනවා. මම හිතනවා ඒ වගේ වෙලාවල් ගෙවාගන්න හොඳ ක්‍රමයක් තියෙන්න ඕනේ කියලා. මට ඕනේ ඒක හොයාගන්න ඔයාට උදව් කරන්න.”

“මේ දේවල් මෙච්චර දරාගන්න බැරි වෙන්න හේතුව මොකක්ද කියලා මට තේරුම් ගන්න ඕනේ. මට ඒක කතා කරලා හදන්න නෙවෙයි, ඔයාට නිසි සහයෝගයක් තිබුණා නම්, මේකට මුහුණ දෙන්න ඔයාට ඔයාටම රිදවාගන්න අවශ්‍ය වෙන්නේ නැහැ කියලා මම හිතන නිසා.”

“ඔයා ගොඩක් වේදනාවෙන් ඉඳලා තියෙනවා, ඒ වගේම ඔයා ඒකට තනියම මුහුණ දීලා තියෙනවා. ඒක වැඩියි. කාටවත් එච්චර දෙයක් තනියම දරාගන්න ඕනේ නැහැ. කරුණාකරලා මට උදව් කරන්න දෙන්න ඒකෙන් ටිකක් ඔයා එක්ක දරාගන්න.”

“ඔයාටම රිදවාගන්න එකෙන් යම්කිසි දෙයක් නිදහස් වෙනවා වගේ දැනෙනවා කියලා මම දන්නවා. ඒත් මට ඕනේ ඔයාට ඔයාටම රිදවාගන්නේ නැතුව ඒ දේ නිදහස් කරන්න පුළුවන් වෙන්න. මම හිතනවා නිවැරදි උදව්වෙන් ඒක කරන්න පුළුවන් කියලා.”

“මට ඔයා ළඟ ඉන්න ඕනේ, ඒත් ඔයා විඳින දේට මට දෙන්න පුළුවන් දේට වඩා වැඩි දෙයක් අවශ්‍යයි කියලා මම දන්නවා. මේ දේවල් ගැන ඇත්තටම දන්න හොඳ චිකිත්සකවරයෙක්ට ඇත්තටම උදව් කරන්න පුළුවන්. අපි දෙන්නට එකතු වෙලා ඒ ගැන හොයලා බලන්න පුළුවන්ද?”

“මම ඔයාව වෙන කෙනෙක්ට බාර දෙන්න හදන්නේ නැහැ. මම තාමත් මෙතන ඉන්නවා. ඒත් මම හිතනවා මේකට විශේෂයෙන් උදව් කරන්න දන්න කෙනෙක් ඔයාට අවශ්‍යයි කියලා. ඒක හොඳට කරන්න පුළුවන් අය ඉන්නවා.”

“මම දන්නවා චිකිත්සාව කියන්නේ ලොකු පියවරක් වගේ දැනෙනවා කියලා. හැබැයි ඔයා මේ අත්විඳින දේත් ලොකු දෙයක්. ඔයාට නිසි සහයෝගයක් ලැබිය යුතුයි, රෑ මැදියමේ මම මගේ උපරිමය කරනවාට වඩා.”

“ඔයාගේ ජීවිතේ ඉන්න වැඩිහිටියෙක්ට මේක කියන්න පුළුවන්ද? එක කෙනෙක්ට විතරක්? මොනවද කියන්න ඕන කියලා හොයාගන්න මම ඔයාට උදව් කරන්නම්. මම ඔයා එක්ක එන්නම්. හැබැයි මම හිතනවා දැන් වැඩිහිටි කෙනෙක් මේක දැනගන්න කාලය හරි කියලා.”

“මේ වගේ දේවල් අත්විඳින තරුණ අයත් එක්කම වැඩ කරන චිකිත්සකවරු ඉන්නවා. එයාලා ඔයාව විනිශ්චය කරන්නේ නැහැ. එයාලා මේවා කලින් අහලා තියෙනවා. ඒ වගේම එයාලා ඇත්තටම දන්නවා උදව් කරන්නේ කොහොමද කියලා.”

“අපි දැන්මම උපදේශකවරයෙක්ව එකට හොයලා බැලුවොත් මොකද? නිකම්ම බැලුවා විතරයි. කිසිම බැඳීමක් නැහැ. මට ඕන ඔයාට පෙන්නන්න නිසි උදව් තියෙනවා කියලා, ඒක ඔයා හිතනවට වඩා ළඟයි කියලා.”

“ඔයාගේ පවුලේ වෛද්‍යවරයා හොඳ පළමු පියවරක්, එයාලා සම්පූර්ණයෙන්ම රහස්‍යභාවය රකිනවා. මට පුළුවන් ඔයාට හමුවීමක් ගන්න උදව් කරන්න, මම ඔයා එක්ක එන්නම්. ඔයාට තනියම මේක පැහැදිලි කරන්න වෙන්නේ නැහැ.”

“මම දන්නවා ඔයා කියයි ඔයා හොඳින් කියලා. මම දන්නවා. මම ඔයාට ආදරෙයි. ඒ වගේම මම දන්නවා ඔයා හොඳින් නැහැ කියලා, මම වෙන විදිහකට මවාපාන්නෙත් නැහැ.”

“ඔයාට පුළුවන් මට කියන්න මගේ වැඩක් බලාගන්න කියලා. ඒක සාධාරණයි. හැබැයි මම දිගටම ඔයා ගැන හොයලා බලනවා, මොකද ඔයා මට වැදගත්, ඒක නිකම්ම නවතින්නේ නැහැ.”

“මම කොහේවත් යන්නේ නැහැ. ඔයාට නිහඬ වෙන්න පුළුවන්, ටික වෙලාවකට මගේ පණිවිඩ නොසලකා හරින්න පුළුවන්, හැබැයි ඔයා සූදානම් වුණාම මම තාමත් මෙතන ඉන්නවා.”

“මම ඔයාගෙන් ඉල්ලන්නේ නැහැ දැන්මම හැමදේම හදන්න කියලා. මම ඔයාගෙන් ඉල්ලන්නේ මගෙන් අතුරුදහන් වෙන්න එපා කියලා විතරයි. ඔයාට මට ඒ ටික දෙන්න පුළුවන්ද?”

“මම දන්නවා ඔයාට මේක ලොකු දෙයක් කරන්න ඕන නැහැ කියලා. මට ඒක තේරෙනවා. මම කියන්නේ, මට නම් ඔයා ලොකු දෙයක්. මේකත් එහෙමයි.”

“මේ කතාව ටික වෙලාවකට අමතක කරන්න ඕන නම්, කමක් නෑ. මම ඒකට ඉඩ දෙන්නම්. ඒත් මට ඔයා ගැන ගොඩක් හිතෙන නිසා, මම ආයෙත් මේ ගැන කතා කරනවා.”

“ඔයා දැන් ආරක්ෂිත තැනකද ඉන්නේ? ඔයා ආරක්ෂිතයි කියලා මට කියන්න. මම මෙතන ඉන්නවා.”

“ඔයා කරන්න හිතන් ඉන්න ඕනෑම දෙයක් නවත්තලා, ටික වෙලාවක් මාත් එක්ක කතා කරන්න. කරුණාකරලා. පොඩ්ඩක් විතරක්.”

“ඔයාට දැන් ආරක්ෂිත තැනකට – වෙන කාමරයකට, එළියට, ඕනෑම තැනකට – ගිහින් මට කතා කරන්න පුළුවන්ද? මට ඔයාගේ කටහඬ අහන්න ඕන.”

“මම දන්නවා දැන් ඔයාට ඒක එකම විසඳුම වගේ දැනෙනවා කියලා. ඒක එහෙම නෙවෙයි. ඔයා මොනවා හරි කරන්න කලින් මට විනාඩි දහයක් දෙන්න.”

“මම දන්නවා දැන් ඔයාට ඒ හැඟීම දරාගන්න බැරි තරම් කියලා. අපිට එකට මේක දරාගන්න උත්සාහ කරන්න පුළුවන්ද? මම ඔයා එක්ක ෆෝන් එකේ ඉන්නම්. මම කොහෙවත් යන්නේ නෑ.”

“කරුණාකරලා දැන් මොනවත් කරන්න එපා. ඔයා ඉන්න තැන මට කියන්න. මම එන්නම්, නැත්නම් ෆෝන් එකේ ඉන්නම් – ඔයාට ඕන විදිහට.”

“දැන් මොනවා වුණත්, ඔයා මොනවා හරි කරන්න කලින් මට පණිවිඩයක් දාන්න. එක පණිවිඩයක්. එච්චරයි. මට ඔයාව ඕන කියලා විතරක් කියන්න.”

“ඔයා කැමති නම්, මම පුළුවන් ඉක්මනින් එන්නම්.”

“ඔයාට ඕන නම්, ඔයාට හානි කරගන්න හිතෙන එක පාලනය කරගන්න විශේෂඥ උපදෙස් දෙන තැන් ටිකක් මම අන්තර්ජාලයෙන් හොයලා දෙන්නද?”

“අපි කතා කරපු වෙලාවේ ඉඳන් මම ඔයා ගැන හිතුවා. ආයෙත් කියන්න ඕන වුණා, ඔයා මට කිව්ව එක ගැන මම ගොඩක් සතුටුයි කියලා. ඒකට ලොකු හයියක් ඕන වුණා.”

“ඊයේ රෑ ගොඩක් අමාරු වුණා. මට ඕන ඔයා දැනගන්න අදත් කලින් වගේමයි කියලා – ඔයා තාමත් ඔයාමයි, මම තාමත් මමයි, මම තාමත් ඔයාගේ යාළුවා.”

“අපි කතා කරන හැම වෙලාවකම මම ඒ ගැන කතා කරන්නේ නෑ. ඒත් ඒක වුණේ නෑ වගේ මම ඉන්නේත් නෑ. මම ඔයාගේ යාළුවා විතරයි – දන්න, සැලකිලිමත් වෙන යාළුවෙක්.”

“ඔයා මට ගොඩක් පෞද්ගලික දෙයක් කිව්වා. මම ඒක සුළුවෙන් ගන්නේ නෑ. ඔයා මට කිව්ව එක නිවැරදි තීරණයක් කියලා ඔප්පු කරන්න මට ඕන.”

“ඔයා මට කිව්ව දේ ගැන ඔයාට ටිකක් අමුත්තක් දැනෙනවා ඇති කියලා මම දන්නවා. එහෙම හිතන්න එපා. මම කිව්ව හැමදේම හිතලමයි කිව්වේ.”

“මම ඔයා ගැන බලන්න ආවේ, ඔයා මොකක් හරි කරන්න යනවා කියලා හිතලා නෙවෙයි, මම ඔයා ගැන සැලකිලිමත් වෙන නිසායි, මම ඔයා ගැන හිතනවා කියලා ඔයාට දැනගන්න ඕන නිසායි.”

“අපිට අද ඒ ගැන කතා කරන්න ඕන නෑ. මට ඕන වුණේ ඔයාට ආයුබෝවන් කියන්න විතරයි, මම තාමත් ඉන්නවා කියලා ඔයා දන්නවද කියලා බලන්න.”

“මම දන්නවා. මම ඉන්නවා. මාත් එක්ක කතා කරන්න.”

“කරුණාකරලා ඔයාටම රිදවාගන්න එක නවත්වන්න. මට ඔයාව හොඳින් ඕන.”

“ඔයාට මේකට තනියම මුහුණ දෙන්න ඕන නෑ.”

“මම ඔයාව විනිශ්චය කරන්නේ නැහැ. පොඩ්ඩක්වත් නැහැ.”

“ඔයාට මෙහෙම ඉන්න ඕනේ නැහැ.”

“ඔයාට මේකට වඩා හොඳ දෙයක් ලැබෙන්න ඕනේ. මම ඒක ඇත්තටම කියන්නේ.”

“මම ඔයා ගැන ගොඩක් කනස්සල්ලෙන් ඉන්නේ.”

“කරුණාකර උදව් ගන්න. මම ඔයා එක්ක එන්නම්.”

“මම ඔයාට ආදරෙයි. මේක මට බය හිතෙනවා.”

“මේ දේට ඔයා මට ගොඩක් වටිනවා.”

“මම ඔයාව දකිනවා. ඔයාගේ හැමදේම. මම කොහේවත් යන්නේ නැහැ.”

“ඔයා බිඳිලා නැහැ. ඔයාට රිදෙනවා. ඒක වෙනස් දෙයක්.”

“ඔයා මොනවා හරි කරන්න කලින් මාත් එක්ක කතා කරන්න. කරුණාකරලා.”

“ඔයාව මේකට නැති කරගන්නවට වඩා, අපහසු කතාබහක් වුණත් මට හොඳයි.”

“මේක ඔයාට තවත් මගෙන් හංගන්න ඕන දෙයක් නෙවෙයි.”