“मी तुम्हाला एक वैयक्तिक प्रश्न विचारू का?”

“कदाचित मी चुकीचा असेन पण तुम्ही ठीक नाही आहात असं वाटतंय. मी त्याबद्दल विचारू का?”

“मला तुमची काळजी वाटते. तुम्हाला कसं वाटतंय - बरं, वाईट की खूप वाईट?”

“1 ते 10 च्या स्केलवर तुम्हाला कसं वाटतंय, मी विचारू का?”

“मी पाहिलं आहे की तुम्ही ………. मी काही मदत करू शकेन का?”

“मला तुमची थोडी काळजी वाटतेय. आपण थोडं बोलूया का?”

“तुम्हाला आत्ता ठीक वाटतंय का, की सगळं काही खूप जास्त वाटतंय?”

“आत्ता परिस्थिती खूप कठीण आहे असं वाटतंय. परिस्थिती इतकी वाईट झाली आहे का की तुम्हाला सकाळी उठावसं वाटत नाही?”

“तुम्हाला आत्महत्येचे विचार येत आहेत का, की तुम्हाला असं वाटतंय की तुम्ही नसलात तर इतरांना जास्त बरं वाटेल?”

“मला तुमची काळजी आहे आणि आत्ता मला तुमची खूप चिंता वाटतेय. तुम्ही सुरक्षित राहावे अशी माझी इच्छा आहे. मला विचारावं लागेल, तुम्ही आत्महत्येचा विचार करत आहात का, किंवा स्वतःला इजा पोहोचवण्याचा, किंवा धोका पत्करण्याचा विचार करत आहात का?”

“तू ज्या गोष्टी बोलत आहेस, त्या ऐकून मला वाटतंय की तू आत्महत्येचा विचार करत आहेस का? जर तुला त्याबद्दल बोलायचं असेल, तर मी तुझ्यासोबत आहे.”

“आत्ता तुला जगायला खूप कठीण वाटत आहे का? तुला सुरक्षित वाटत आहे का?”

“तुला खरंच आत्महत्येचे विचार येत आहेत का? हे विचार तीव्र आहेत, मध्यम आहेत की कमी आहेत?”

“तू कसा आहेस हे विचारण्यासाठी मी तुला संपर्क केला. गेल्या काही दिवसांपासून तुला खूप गोष्टींचा सामना करावा लागला आहे.”

“मी तुझ्याबद्दल विचार करत होतो, आणि तुला सामोरे जावे लागलेल्या या सर्व बदलांबद्दलही. तू कसा आहेस?”

“तू नेहमीसारखा वागत नाहीयेस. सर्व ठीक आहे ना?”

“मी पाहिलं आहे की तू जास्त दारू पीत आहेस, आणि मला वाटतंय की तू कोणत्यातरी गोष्टीबद्दल तणावात किंवा चिंतेत आहेस. मी तुला मदत करू शकतो का?”

“तुझ्याकडे अनेकदा ऊर्जा नसल्यासारखं वाटतं. हे कशामुळे होत आहे?”

“सध्या तुझ्या आयुष्यात खूप काही घडत आहे आणि तू थोडा उदास वाटत आहेस. तुला वाटतंय का की तू नैराश्यात आहेस?”

“गेल्या काही दिवसांपासून तू स्वतःवर खूप कठोर होत आहेस. तुला वाटतंय का की तू नैराश्यात आहेस?”

“तुम्ही उदास आहात का? तुम्ही दुःखी आणि थोडे गप्प गप्प दिसत आहात.”

“काही काळापासून तुमच्याशी बोलणे झाले नाही किंवा भेट झाली नाही, तुम्ही ठीक आहात का?”

“परिस्थिती इतकी वाईट झाली आहे का की तुम्ही आत्महत्येचा विचार करत आहात?”

“जेव्हा तुम्ही तुमच्या परिस्थितीबद्दल विचार करत असता, तेव्हा तुमच्या मनात काय विचार चालू असतात?”

“परिस्थिती इतकी कठीण झाली आहे का की तुम्हाला सोडून द्यावेसे वाटते?”

“परिस्थिती इतकी बिघडली आहे का की तुम्ही स्वतःला इजा पोहोचवण्याचा किंवा तुमचे जीवन संपवण्याचा विचार केला आहे?”

“कधीकधी जेव्हा लोक तुम्ही वर्णन करत असलेल्या भावना/परिस्थितीबद्दल बोलतात, तेव्हा ते आत्महत्येचा विचार करत असतात. तुम्हीही असा विचार करत आहात का?”

“माझ्या लक्षात आले आहे की तुम्ही कुटुंब आणि मित्रांसोबत कमी वेळ घालवत आहात. काही अडचण आहे का?”

“माझ्या लक्षात आले आहे की तुम्ही काही काळापासून नेहमीसारखे नाही आहात आणि मला तुमची काळजी वाटते. तुम्ही माझ्याशी याबद्दल बोलू शकता का?”

“अलीकडे आपली भेट झाली नाही किंवा बोलणे झाले नाही, हे माझ्या लक्षात आले आहे. तुम्ही ठीक आहात का हे मला जाणून घ्यायचे आहे - मला तुमची काळजी वाटते आणि मी तुमच्यासोबत आहे हे तुम्हाला कळावे अशी माझी इच्छा आहे. तुम्हाला बोलायला आवडेल का?”

“मला दिसतंय की तू आता पूर्वीसारखा गोष्टींचा आनंद घेत नाहीयेस आणि मला काळजी वाटतेय की काहीतरी गडबड आहे. तू माझ्यासोबत काही शेअर करू शकतोस का?”

“मी पाहिलंय की तू अलीकडे उदास दिसतोयस आणि थोडा अलिप्त वाटतोयस. सध्या तुझ्यासाठी काहीतरी कठीण आहे का? जेव्हा तुला बोलायचं असेल, तेव्हा मी ऐकायला इथे आहे.”

“मी पाहिलंय की तू आता जास्त बाहेर जात नाहीस. मला तुझ्या संपर्कात राहायला आवडेल. मी तुझ्याकडे येऊ का, किंवा कॉफीसाठी भेटूया का?”

“अरे, एक पटकन विचारतोय - तू आत्ता स्वतःसोबत सुरक्षित आहेस का?”

“तुला आत्ता बोलायचं आहे की आज नंतर? मी शाळा/दुपारनंतर मोकळा/मोकळी आहे.”

“जेव्हा खूप त्रास होतो, तेव्हा आधी थोडं जरी कशाने बरं वाटलं होतं?”

“आज रात्री मी पुन्हा संपर्क साधू का? मी एक रिमाइंडर लावू शकतो/शकते.”

“आजचा दिवस इतका जड कशामुळे वाटला, जर तुला शेअर करायला ठीक वाटत असेल तर?”

“अलीकडे तुझ्या मनात जीवन संपवण्याचे विचार आले आहेत का?”

“जर ते विचार आले तर, ते सौम्य / तीव्र / खूप जास्त असतात का?”

“आणखी कोणाला सांगायला सुरक्षित वाटेल—आई, बहीण, जवळची मैत्रीण/मित्र, किंवा एखादी विश्वासू व्यक्ती?”

“आत्ता थोडं फिरणं किंवा व्हिडिओ कॉल मदत करेल का?”

“जर आपण पुढच्या २-३ तासांचं नियोजन केलं, तर पहिली पायरी काय असेल?”

“तुझ्या आसपास असं काही आहे का (उदा. औषधं, दारू किंवा इतर काही) ज्यामुळे गोष्टी अजून धोकादायक होऊ शकतात?”

“जर अचानक परिस्थिती बिघडली, तर मी तुझ्यापर्यंत सर्वात लवकर कसं पोहोचू शकेन?”

“तू सपोर्ट लाईनवर मेसेज/चॅट करत असताना मी इथेच थांबू का?”

“रात्री खूप अवघड वाटू लागल्यास, तर मी तुला कशी मदत करावी असं तुला वाटतं—कॉल करून, मेसेज करून की मीम्स पाठवून?”

“अशी कोणती एक छोटी गोष्ट (फक्त ५%) आहे जी या तासाला थोडं सोपं बनवू शकेल?”

“परिस्थिती इतकी वाईट आहे का की तुला सकाळी उठावंसं वाटलं नाही?”

“तुला खरंच असं वाटतंय का की तू जिवंत नसावास?”

“ते विचार कमकुवत, मध्यम की तीव्र आहेत?”

“तू स्वतःला काहीतरी करण्याचा विचार केला आहेस का?”

“स्वतःला काहीतरी करण्याबद्दलचे ते विचार कमकुवत, मध्यम की तीव्र आहेत?”

“मित्रा, मला तुझी काळजी वाटतेय. माझ्याशी बोल.”

“तुझं काहीतरी बिनसलंय असं वाटतंय. काय झालंय?”

“मी असं दाखवणार नाही की मला काहीच कळलं नाही. तू ठीक आहेस ना?”

“मला माहीत आहे की तुला या गोष्टींबद्दल बोलायला आवडत नाही. मलाही नाही आवडत. पण आता आपण इथे आहोत. तू बोलू शकशील का?”

“पण खरंच सांगायचं तर — या सगळ्या मस्करीच्या मागे — तू ठीक आहेस ना?”

“मी पाहिलंय की तू हल्ली नेहमीसारखा नाहीस. मी तुला एक मित्र म्हणून विचारतोय, सहकारी म्हणून नाही — तुला काय त्रास देतंय?”

“तुझं आयुष्य थोडं सोपं करण्यासाठी मी आता काय करू शकेन किंवा तुझ्यासाठी काय व्यवस्था करू शकेन?”

“तुझ्यावरील ताण कमी करण्यासाठी मी काही करू शकेन का?”

“जर मी अस्वस्थ असतो, तर तुला काय वाटतं, मला कशाने मदत झाली असती?”